نصرك على من بغى عليك ، وفداك بروحه تو را عليه كساني كه بر تو ستمگرانه شوريدند ، يارى مىداد وجان وجسده وماله وولده وروحه لروحك وتن ودارايى وفرزندان خويش را فداى تو مىكرد . جانش فداء ، وأهله لأهلك وقاء ، فلئن اخّرتنى فداى جان تو ، واهلبيتش سپر بلاى أهل بيت تو مىبود . پس اگر روزگاران مرا الدّهور وعاقنى عن نصرك المقدور ولم أكن به تأخير انداختند ، وتقدير الهى مرا از يارى تو بازداشت ، ونبودم تا با آنانكه با تو لمن حاربك محاربا ولمن نصب لك جنگيدند بجنگم ، وبا آنانكه به دشمنى تو برخاستند ، العداوة مناصبا ، فلأندبنّك صباحا به دشمنى برخيزم ؛ ( در عوض ) هر صبح وشام بر تو ندبه ومساء ، ولأبكينّ لك بدل الدّموع دما ، وزارى مىكنم وبر تو به جاى أشك ، خون گريه مىنمايم .